Nieuws
Now Reading
Terugblik 2020 • Zuraida Buter: “Ineens moest ook A Maze digitaal”
0

Terugblik 2020 • Zuraida Buter: “Ineens moest ook A Maze digitaal”

by Redactie29 december, 2020

Dit jaar was de eerste keer dat Playful Culture Curator Zuraida Buter meewerkte aan de programmering van A Maze. Toen ze aan de klus begon zou het nog een fysiek evenement worden, maar corona gooide roet in het eten. “Ineens moest ook A Maze omgevormd worden tot een digitale versie.” Buter vertelt.

Begin dit jaar vroeg Thorsten S. Wiedemann mij en Gwen Foster om een programma te maken voor A Maze in april. We namen het stokje over van Lorenzo Pilia die in de jaren ervoor het lezingen programma van A Maze had verzorgd. Thorsten en ik kennen elkaar sinds het begin van de A Maze en ik vind het altijd een prettig en inspirerend festival en het leek me dan ook tof om hier een grotere bijdrage aan te kunnen leveren.

Gwen en ik wilden graag vanaf het begin experimenteren met verschillende formats voor het programma. Hoe kunnen we een interessant programma opzetten dat aan de ene kant uit inspirerende lezingen bestaat maar aan de andere kant ook ruimte geeft aan creativiteit? Al vrij gauw kwam COVID-19 in beeld waardoor we toch alvast moesten gaan nadenken over alternatieve formats die interessant zouden kunnen zijn voor een mogelijk digitaal festival.

We hebben eerst nog met het idee van een hybride festival gewerkt. Het bleef lang onduidelijk hoe ingrijpend het virus zou zijn en hoe de zomer invloed zou hebben op het verloop. We namen het besluit om het festival te verzetten van april naar juli in de hoop dat we dan een fysiek festival zouden kunnen doen waarbij we een gedeelte in Berlijn zouden doen en een gedeelte online. Uiteindelijk moesten we toch geheel overstappen op een digitaal festival. Gwen werd steeds drukker met haar werk bij Robot Teddy dus ben ik aan het gehele programma van ‘A Maze Total Digital’ gaan werken in samenspraak met Thorsten.

Uitdagingen

We stonden gelijk voor een aantal uitdagingen. De eerste voorzagen we direct: Bij A Maze draait het om de community en ontmoeting, het fysiek bij elkaar komen in Berlijn, met elkaar games spelen, luisteren naar praatjes, hangen in de tuin. Ook ontstaan er tijdens de festivaldagen veel momenten die door de community zelf worden geïnitieerd. Hoe creëer je online mogelijkheden voor dit soort momenten? Thorsten kwam al vrij gauw met het idee voor een 3D omgeving waar mensen elkaar konden ontmoeten. Uiteindelijk is dat de A Maze Space geworden, gebaseerd op Moshe Linke’s virtuele kunst galerie die omgetoverd werd tot een multiplayer ruimte. Mensen konden hier als flamingo avatars doorheen rennen, met elkaar chatten, livestreams bekijken en de expositie met genomineerde games bezichtigen. Daarnaast was er een discord voor wat meer discussie en uitwisseling. Hierdoor was het toch mogelijk om de community op ongedwongen wijze bij elkaar te brengen.

Een tweede uitdaging was het livestream programma. Normaal wordt er bij A Maze tweeënhalve dag gevuld met lezingen op twee verschillende podia tussen tien en zes uur. Het is dan duidelijk hoeveel sessies per dag gehouden kunnen worden en welke techniek en materialen nodig zijn. Voor een online programma hoefden we echter niet per se rekening te houden met dag en nacht want we konden de hele wereld uitnodigen en bedienen! Althans dat dachten we.

Thorsten en ik gingen enthousiast aan de slag met een vol programma van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat, hadden alles mooi ingedeeld en toen gingen we kletsen met het professionele livestream team… Die wisten niet wat hun overkwam. Het was te veel, te wild, te experimenteel en ja, je hebt meerdere computers nodig als je drie livestreams tegelijk wil draaien, en nee, het is niet een kwestie van op een knop drukken en dan zit alles erop en eraan. Er is tijd nodig voor het klaarzetten en wisselen van de streams, het team moet weten of het een live sessie is of dat het van tevoren opgenomen wordt, is het op locatie of is er een green screen nodig? Daar hadden Thorsten en ik uiteraard geen rekening mee gehouden, want het was allemaal nieuw voor ons. We zijn weer terug gegaan naar de tekentafel en hebben uiteindelijk alsnog een vrij vol programma neergezet maar dit keer met de zege en enthousiasme van het livestream team.

Creatieve elementen

Vanaf het begin had ik bedacht dat ik geen zogenaamde ‘talking heads’ wilde programmeren voor de livestream. Er waren al veel festivals met praatjes, dus wilde ik graag iets anders doen. Ik wilde het creatieve element laten terugkomen en mensen op een of andere manier met elkaar verbinden. Daarnaast biedt een online event ook de mogelijkheid om mensen uit te nodigen uit verschillende tijdzones.

Uiteindelijk hebben we vanwege livestream beperkingen, toch een groot aantal ‘gewone’ lezingen en panelsessies in het programma opgenomen, naast een aantal experimentele formats. Hiervoor heb ik wel sprekers uit verschillende continenten aan het woord kunnen laten, onder andere in samenwerking met Isabelle Arvers die in 2019 haar ‘Art Game World Tour’ uitvoerde. Ze heeft in dat jaar verschillende gamemakers rond de wereld bezocht en geïnterviewd. Tijdens A Maze hebben onder andere game makers uit Afrika, Latijns Amerika en Azië over hun werk kunnen spreken.

Al waren er wat uitdagingen te overwinnen, we hebben toch het festival en community gevoel kunnen neerzetten en heb ik fijn kunnen experimenteren met verschillende online en digitale formats waardoor de community en sprekers uit de hele wereld elkaar konden ontmoeten, geïnspireerd konden worden en creatief aan de slag konden.

IndieCade Game Changer Award

Dit jaar was voor mij niet alleen voor het ontwikkelen van events een bijzonder jaar maar ook voor mijn carrière als curator. In september kreeg ik te horen dat IndieCade mij de Game Changer Award wilde overhandigen. Deze award gaat jaarlijks naar ‘een individu die het gaming-landschap op een significante manier heeft beïnvloed, een positieve ‘disruptor’ die een paradigma verschuiving in onze community heeft gebracht’.

Tijdens het IndieCade Anywhere and Everywhere evenement in oktober ontving ik de award van Richard Lemarchand . Een bijzonder moment! Mijn werk bevindt zich meestal op de achtergrond waar ik de spotlight aan anderen geef via exposities, lezingen en workshop programma’s en festivals. Veel van mijn werk komt ook terug in festivals van andere organisaties maar dat is vaak niet tastbaar. Het is fijn om te weten dat het werk gezien en gewaardeerd wordt door vakgenoten en het is supermooi om deze erkenning te krijgen van een internationaal gerenommeerd festival.

(Beeld: Buter en Wiedemann tijdens A Maze)

About The Author
Redactie