Nieuws
Now Reading
Column • Gratis spelletje? Ammehoela! — door Alessandra van Otterlo
2

Column • Gratis spelletje? Ammehoela! — door Alessandra van Otterlo

by Alessandra van Otterlo3 mei, 2013

Dat je als commercieel bedrijf geen games kan maken zonder er geld mee te verdienen snap ik. Ik heb er ook geen enkel probleem mee om voor games te betalen. Maar voor free to play games als Bejeweled, Candy Crush etc. betaal ik meestal niet. Maar ik gun het de developer over het algemeen van harte om spelers te hebben die wél betalen.

Free to play is een businessmodel dat is overgewaaid uit Azië. Je laat mensen je game gratis spelen om ze er vervolgens, op soms slinkse wijze, alsnog te laten betalen. De meest charmante manier van free to play is het aanbieden van een eerste level en de rest van de game betaald te maken. Vinden ze het leuk en willen ze meer dan mogen ze betalen. Bij deze manier betalen mensen omdat ze iets leuk vinden, omdat ze er blij van worden.

Mooi voorbeeld hiervan is The Walking Dead. Een andere mogelijkheid is de niet-betalende spelers verplicht te laten kijken naar advertenties. Willen ze dat niet (meer) dan moeten ze dokken. De minst sympathieke manier om spelers de portemonnee te laten trekken is het ze zo lastig maken dat ze wel móeten betalen om verder te komen. Dit wordt ook wel friction-based free to play genoemd. Mensen betalen niet omdat ze lol hebben, maar puur uit frustratie. Sommige games gooien een cap op het aantal levens of XP, waardoor je per sessie maar een bepaald aantal handelingen kan doen en dan weer een tijd moet wachten. Voor veel mensen is dat een reden om te betalen. Ze willen verder in de game. Nu. Voor mij is het een zegen. Zo ben ik een tijdje parttime boer en zelfs parttime gangster geweest. Tussen de bedrijven door even de koeien water geven of het gebouw van een rivaliserende bende af fikken en dan weer over tot de orde van de dag. En dat alles zonder het risico dat je er uren zoet mee bent, want dat kan niet als gratis speler.

36 euro!

De meeste free to play games kiezen één van de mogelijkheden om geld te verdienen aan het spel dat ze ‘gratis’ aanbieden, maar niet de mensen van King. Voor Candy Crush hebben ze alle mogelijkheden die ze konden bedenken gebruikt. Tussen de verschillende levels door krijg je een ad te zien voor een of andere bubble game. Per sessie heb je een beperkt aantal levens om je door de vaak lastige levels heen te werken. Lukt het niet op eigen kracht, dan kan je je Facebook vrienden spammen om gratis goodies te krijgen of betalen voor power-ups. Vijf extra moves: 89 cent. Aan het begin van je speletje automatisch een gestreepte en ingepakte candy? Dat is dan 1,79 alstublieft. Dat zijn de goedkope power ups. Wil je in iedere game van één snoepje een gestreept snoepje maken dan kost dat maar liefst 36 euro! Maar goed, waarom zeur ik, ik betaal toch niet. Met bloed, zweet en tranen weet ik level na level tot een goed einde te brengen. Als freeloader, maar ook zonder mijn Facebook vrienden lastig te vallen. Zo ben ik dan ook wel weer. Helemaal op eigen kracht (zegt ze trots).

Vergeet het maar

Na level 35 verschijnt er een blijde boodschap in mijn beeld: “Episode 3 completed! Wow splendid days!” Maar deze leuke aanmoediging wordt gevolgd door een volgende screen waaruit blijkt dat ik niet verder kan zonder te betalen of mijn vrienden te vragen om me aan een ticket te helpen. Zucht. Het blijkt dat King niet kon nalaten om ook de ‘speel even gratis en betaal daarna’ optie aan de game toe te voegen. In dit geval is er echter geen sprake van een charmante oplossing. Tijdens de game is me al zo vaak gevraagd of ik ‘wil’ betalen dat het me meer dan duidelijk is dat King eigenlijk maar één ding van me wil: mijn geld. Nou, dat kunnen ze op deze manier vergeten. Ik bewaar mijn centen wel een sympathieke manier van free to play, zoals het vervolg op The Walking Dead.

About The Author
Alessandra van Otterlo
Alessandra van Otterlo
Alessandra van Otterlo is eigenaar en show runner van Control Magazine. Zij is organisator van verschillende evenementen in de game-industrie en is/was werkzaam voor diverse developers, publishers en organisaties in binnen- en buitenland (zie soops.net/projects).